Dweilen met de kraan open?

Ik vraag mezelf wel eens af waarom we hier in het westen met zwerfafval bezig zijn terwijl de krantenkoppen melden dat de grootste vervuilers op dit moment Azië en Afrika zijn. Is het dan niet dweilen met de kraan open?

Misschien is dat het geval, maar mijn inspanningen opgeven en “ik doe niks meer” zeggen is dan ook weer een uiterste.
Stel je voor dat je in een boot zit waar een groot gat in zit en er staat al water in de boot. Je hebt de mogelijkheid om dat gat deels te dichten waardoor je langer kunt varen en mogelijk je bestemming bereiken. Zou je dat dan niet doen met als reden: het is dweilen met de kraan open? 
Lijkt me niet, toch? 


Stel je voor dat je door op een dag dat ene stukje plastic op te rapen, het gat in de boot gedicht hebt.  En stel je voor dat op diezelfde dag een groot aantal mensen, bijvoorbeeld de hele wereldbevolking, elk een stukje plastic oprapen, dan denk ik dat we die dag met zijn allen de boot gedicht hebben.

Ik denk dus dat elke inspanning, hoe klein ook, uiteindelijk het resultaat kan geven om het zwerfafval probleem op te lossen. Helemaal als ik denk dat ik al van veel mensen heb gehoord dat ze bezig zijn met afval opruimen, geeft me dat goede hoop dat we met zijn allen uiteindelijk de dagelijkse kleine bijdragen willen gaan leveren. Wat zijn je gedachten hierover?